Θα γράψω πάλι την αλήθεια όπως και πάντοτε:
Ο Στανίτσας (χειρόγραφα, ηχογραφήσεις) είναι ένας μεγάλος θησαυρός που ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Και ενώ θα έπρεπε το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με την Εκκλησία της Ελλάδος και τα Πατριαρχεία Κωνσταντινουπόλεως και Αλεξανδρείας να δημιουργήσουν μία "Τράπεζα Αρχείων" όλων των μεγάλων ψαλτών του 20ου αιώνα και όλοι όσοι έχουν αρχεία να τα καταθέσουν εκεί και να διασωθεί έτσι ο ανεκτίμητος θησαυρός που έχουμε όλοι στους υπολογιστές μας, τί γίνεται; Καταραμένοι εγωισμοί και ματαιοδοξίες και διαολικά οικονομικά συμφέροντα και "πνευματικά δικαιώματα" (τα πνευματικά δικαιώματα μιας πανανθρώπινης παρακαταθήκης ανήκουν στην ανθρωπότητα ολόκληρη!), υποχρεώνουν ένα ψαλτικό σύμπαν να κυλιέται στον βόθρο της αγνωσίας.
Η κατάσταση αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει. Και δεν πρόκειται να αλλάξει γιατί οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Τελεία. Διάβασα την ηρωική προσφορά του συναδέλφου που προθυμοποιήθηκε να μετατρέψει σε ηλεκτρονική μορφή όλα τα αρχεία του Στανίτσα και σκέφθηκα: "Αυτό δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί ΠΟΤΕ". Και να θυμάστε: O ελληνικός λαός ελάχιστες φορές στην ιστορία ολόκληρη συνεργάστηκε. Και πέτυχε θαύματα. Μα ο κανόνας είναι άλλος: Αλληλοσπαραγμοί, εμφύλιοι, ύπουλες δολοφονίες, αδικίες και μηχανορραφίες, κομπλεξικά πολιτεύματα που ποτέ δεν έθεσαν στόχο την πραγματική πρόοδο, προδοσίες, μικροσυμφέροντα και μεγαλοσυμφέροντα.
Και θα φέρω ένα μόνο παράδειγμα: Δέστε μία συνεδρίαση στην Βουλή των Ελλήνων. Δεν συμφωνούν σε τίποτε.
Τις απόψεις σας...